środa, 23 sierpnia 2017

Zawód: powieściopisarz- Haruki Murakami



Tytuł: Zawód: powieściopisarz

Autor: Haruki Murakami

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 288






Haruki Murakami to japoński pisarz, znany na całym świecie, uwielbiany i nienawidzony.
„Zawód: powieściopisarz” to jedenaście esejów dotyczących pracy powieściopisarza. Czytelnik będzie miał okazję poznać przemyślenia autora, cenne informacje dotyczące tworzenia, pierwsze pisarskie kroki Murakamiego oraz po prostu jak wygląda wydanie książek od kuchni.

Poszczególne rozdziały nie mają ze sobą związku, można spontanicznie wybierać, którą część chce się czytać w danym momencie. Niestety w tej książce męcząca jest powtarzalność, autor raz po raz przytacza te same zdania, które po jakimś czasie zaczynają irytować. Początkowo książkę czyta się dość dobrze, niestety z czasem jest coraz gorzej.  Książka jest też zbiorem wspomnień autora, który powraca do korzeni, przypomina sobie o początkach w literackim świecie, o swoim dzieciństwie, które go ukształtowało i o krytyce, która uczy ale też rani.

Plusem jest styl jakim posługuje się Murakami, proste zdania, przekazujące to co najważniejsze i najbardziej istotne. Eseje pozwalają na lepsze poznanie autora i jego twórczości. Podczas lektury bardzo mocno czuć, zaangażowanie autora, we wszystko co robi wkłada maksimum wysiłku i pracy, jest wytrwały i pracowity, co skutkuje osiąganiem sukcesów.  

 „Zawód: powieściopisarz” to książka, która zachwyci w szczególności  fanów twórczości Murakamiego, ale myślę, że wszyscy czytelnicy będą mogli znaleźć w tych esejach coś co ich zainteresuje lub tez zainspiruje.








poniedziałek, 7 sierpnia 2017

Na krawędzi - Meredith Wild



Tytuł: Na krawędzi

Autor: Meredith Wild

Cykl: Bridge (tom 3)

Wydawnictwo: Burda Książki






Życie Olivi Bridge nigdy nie zależało od niej. Dziewczyna zawsze spełniała wszystkie zachcianki swoich rodziców, którzy uwielbiali jej rozkazywać. Uciekając przed rodzicami dziewczyna postanowiła, że zamieszka z braćmi w Nowym Jorku. Dziewczyna cieszy się zainteresowaniem mężczyzn, ale jej bracia skutecznie odganiają od niej wszystkich adoratorów.

Will to miliarder, który doskonale rozumie Olivie i trud ciągłego spełniania oczekiwań rodziców, ale nie jest zauroczony dziewczyną od pierwszego spotkania. Dopiero z czasem tych dwoje zaczyna pałać do siebie głębszym uczuciem i zainteresowaniem.

Jest jeszcze Ian, mężczyzna jest przyjacielem Willa oraz jego współlokatorem. Olivia zostanie postawiona przed trudnym wyborem, będzie musiała zdecydować się na jednego z mężczyzn. Którego z nich wybierze?


„Na krawędzi” to kolejna z przygód rodzeństwa Bridg’ów. Tom trzeci dotyczy historii Olivi, która ucieka przed rodzicami, a wpada wprost w ramiona nadopiekuńczych braci. Dziewczyna postanawia zaryzykować i zaangażować się w relacje, która pozornie ma być tylko na chwilę, jednak po czasie okazuje się być czymś dużo ważniejszym i trwalszym.


Tak jak każda poprzednia część, tak i ta jest bardzo szablonowa i mało oryginalna. Oczywiście jest tu przesyt scen erotycznych, a bohaterowie są jednowymiarowi i nudni. Mimo to książkę czyta się bardzo szybko i jest to dobra lektura na upalne, letnie dni dla osób, które lubią tego typu literaturę.







Nie podchodź bliżej- Katarzyna Misiołek




Tytuł: Nie podchodź bliżej

Autor: Katarzyna Misiołek

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 352







"Nie podchodź bliżej" to najnowsza książka autorstwa Katarzyny Misiołek.

Dorota jest matką nastolatki, stara się ułożyć swoje życie uczuciowe u boku majętnego mężczyzny. Razem ze swoją znajomą prowadzi galerię sztuki i stara się korzystać z życia, wymazując z głowy bolesne wspomnienia dotyczące trudnego dzieciństwa. Jej życie wydaje się udane do momentu, gdy niespodziewanie pojawia się Natasza, przyjaciółka z czasów młodości.

Dzieciństwo Doroty było koszmarem. Kobieta była wychowywana tylko przez matkę, która nie radziła sobie z własnymi emocjami i wyżywała się psychicznie i fizycznie na swojej córce.  Wsparciem w trudnych chwilach była dla niej Natasza, której życie również nie było usłane różami. Ojciec Nataszy był alkoholikiem, a jej dom przepełniony był agresją i przemocą. Dawniej Dorota i Natasza były dla siebie niczym siostry, zawsze razem, wspierające się, dzielące razem trudy, pomagające sobie wzajemnie. Niespodziewanie Natasza opuściła miasto i zniknęła, zostawiając Dorotę zupełnie samą.

Po dwunastu latach Natasza wraca, jest to podejrzane i zaskakujące, ale przyjaźń która je łączyła odradza się natychmiastowo. Kobiety spędzają ze sobą czas, ciesząc się z odzyskanej relacji. Jednak pojawienie się przyjaciółki dręczy Dorotę, z przybyciem Nataszy wracają bolesne wspomnienia z młodzieńczych lat. Stopniowo z dnia na dzień przyjaciółka z dzieciństwa zaczyna skradać całą uwagę bliskich osób Doroty. Kobieta chcę spędzać całe dnie z córką Doroty, z jej narzeczonym Mikołajem. Radość z pojawienia się przyjaciółki zaczyna przemieniać się w lęk.

Bohaterki stworzone przez autorkę są wielowymiarowe. Zarówno Natasza jak i Dorota mają za sobą bardzo trudne doświadczenia, które odbiły się na ich psychice. Pomimo bolesnego dzieciństwa, alkoholizmu, przemocy, znęcania się jakoś udaje im się poukładać własne życie i stworzyć szczęśliwe rodziny. Autorka w bardzo dokładny i wnikliwy sposób przedstawiła dzieciństwo Doroty, z trudem czytało się sceny przepełnione przemocą, która skierowana była przecież w stronę dzieci. Natomiast Natasza była bohaterką w stronę, której trudno było skierować swoje pozytywne myśli. Zachowanie kobiety budziło negatywne emocje, jej narzucanie się, chęć zwrócenia i przyciągnięcia uwagi. Czytelnik nie miał pojęcia co jeszcze może zrobić tak kobieta.

Katarzyna Misiołek w swojej książce dotyka wielu trudnych kwestii, przemocy w rodzinie, alkoholizmu, przyjaźni, trudnych relacji międzyludzkich. Bohaterowie wykreowani przez autorkę mają bardzo bogate portrety psychologiczne, w ich zachowaniu nic nie jest oczywiste i proste. Historie kobiet z powieści są realistyczne, nie przekoloryzowane, nie przesadzone.

"Nie podchodź bliżej"  to opowieść o pełnych bólu i strachu przeżyciach z dzieciństwa, które potrafią wpłynąć na teraźniejszość i przyszłość. Autorka odważyła się przedstawić historię o kobietach, przyjaźni, rozstaniach i powrotach i o ludziach, którzy potrafią zmienić życie w piekło. 








Doskonała - Cecelia Ahern




Tytuł: Doskonała

Autor: Cecelia Ahern

Wydawnictwo: Akurat

Liczba stron: 480





„Doskonała” to kontynuacja „Skazy” autorstwa Ceceli Ahern, dystopijnej powieści o świecie w którym liczy się perfekcja, a każda odmienność zostaje ukarana. W drugim tomie autorka dalej prezentuje swoje przemyślenia na temat współczesnego świata, jego złożoności i wielobarwności.


Celestine to zwyczajna dziewczyna, lubiana przez większość ludzi. Jednak wydarzenia z pierwszej części doprowadziły do zmiany w zachowaniu i postępowaniu bohaterki.  Pierwsza część niejako wprowadziła czytelników do tej historii, w drugim tomie akcja przyspiesza i zaczyna toczyć się naprawdę. Przed bohaterami zostają postawione konkretne zadania, które muszą wykonać, by przetrwać i ocalić nie tylko siebie. Sama fabuła może nie jest zaskakująca i nie szokuje, ale wciąga i intryguje, zachęcając do dalszego czytania. Wątek miłosny, który pojawia się w książce nie jest przytłaczający, a przeciwnie uczucie między bohaterami opisane jest w sposób delikatny i przyjemny. Uczucie między parą rozwijało się powoli bez zbędnych zawirowań.


Losy Celestine przepełnione są emocjami i zwrotami akcji. Powieść zmusza do refleksji nad codziennością i naszą rzeczywistością w której przyszło nam żyć. Ta dystopia zmusza do spojrzenia w głąb siebie, zastanowienia się nad wartościami, które powinny być wyznawane przez całe społeczeństwa oraz człowieczeństwem, które czasami umyka nam i zostaje przysłonięte przez egoizm, próżność i materializm.


„Doskonała” to kontynuacja, która może i nie jest idealna, ale czyta się ją przyjemnie z rosnącym zainteresowaniem. Z chęcią przeczytałabym kolejną książkę o losach Celestine, jednak wydaje mi się, że zakończenie miało już miejsce i nie otrzymamy od autorki niczego więcej dotyczącego tej opowieści.







Rozłąka- Dinah Jefferies




Tytuł: Rozłąka

Autor: Dinah Jefferies

Wydawnictwo: HarperCollins Polska

Liczba stron: 448





Dinah Jefferies znana jest czytelnikom z dwóch książek, które zostały wydane w języku polskim „Żona plantatora herbaty” oraz „Córka handlarza jedwabiem”. Tym razem autorka przedstawia najnowszą powieść o tytule „Rozłąka”,  która przenosi czytelników na niezwykłe ziemie, ukazując trudy życia, nieoczekiwane zwroty akcji oraz kolonialny klimat dawnych lat.


Jest rok 1955, Lydia Cartwright ma trzydzieści jeden lat, jest matką dwóch dziewczynek dwunastoletniej Emmy i ośmioletniej Fleur. Kobieta powraca do domu po trudnej dwutygodniowej podróży, jednak okazuje się, że została sama. Jej najbliżsi, mąż i córki zniknęli bez słowa, nie zostawiając po sobie żadnego znaku, a Lydii udaje się odkryć i dowiedzieć od znajomego jej męża, że udali się na północ w związku z czym kobieta po raz kolejny musi przygotować się do podróży. Niestety Malaje Brytyjskie ogarnięte są wojną, podróżowanie tam grozi niebezpieczeństwem, ale Lydia nie ma wyboru, chce dołączyć do rodziny, pragnie ponownie zobaczyć córki, dlatego ryzykuje, a w trakcie podróży dowiaduje się, jakim członkiem naprawdę był jej mąż, ile sekretów i kłamstw ukrywał przed nią każdego dnia.  Po latach prawda wychodzi na jaw, okazuje się, że jej mąż zabrał córki do Anglii i pozwolił jej wierzyć, ze zginęły one w tragicznym pożarze w Ipoh. Lydia po raz ostatni podejmuje walkę o prawdę i swoje dzieci.

Cała akcja ma miejsce na Malajach w latach 50 XX wieku, dzięki czemu cała podróż Lydii osnuta jest nutką niebezpieczeństwa i tajemnicy. Kobieta decyduję się na podróż po terenach ogarniętych powstaniem, robi to wszystko tylko z jednego powodu, pragnie zobaczyć swoje dzieci. Autorka w niezwykle uczuciowy i emocjonalny sposób przedstawia uczucia jakie łączą matkę i córki. Czytelnik ma okazję poznać lepiej Emme, córkę Lydii, dzięki jej narracji. Dziewczynka nie wiedziała i nie rozumiała, dlaczego matki nie ma razem z nimi, ale czekała na nią cały czas, wierząc, że ostatecznie będą razem.

Gdy już wydaje się, że spotkanie Lydii i córek będzie miało miejsce, historia staje się jeszcze smutniejsza. Kobieta dowiaduje się, że jej córeczki zginęły w pożarze, za to Emma otrzymuje informacje, że matka je porzuciła i zapomniała o nich. Od tego momentu opowieść staje się prawdziwym emocjonalnym dramatem przeżywanym przez dwie osoby. Odczuwamy wszystko to co bohaterki, odrzucenie, samotność, poczucie żalu i smutku, żałoby i straty.

Autorka w tej historii najmocniej skupia się na emocjach, na więzi między córką a matką, jednak nie zapomina o przedstawieniu powstania malajskiego, terenów ogarniętych buntem i walkami. Wszystkie wątki, które początkowo wydawały się przypadkowe w pewnym miejscu połączyły się i stały całością.  

„Rozłąka” to emocjonalna powieść o prawdziwej więzi między matką a córką, o miłości, która potrafi przetrwać najtrudniejszą rozłąkę i o prawdzie, która ostatecznie zawsze wychodzi na jaw.






czwartek, 13 lipca 2017

Odległość między tobą a mną - Jennifer E. Smith




Tytuł: Odległość między tobą a mną

Autor: Jennifer E. Smith

Wydawnictwo: Bukowy Las

Liczba stron: 304







Upalny, letni dzień w Nowym Jorku. Nieoczekiwanie w całym mieście następuję awaria dostawy prądu. Lucy wychodzi z mieszkania na chwilę, chce tylko sprawdzić pocztę i wrócić do chłodnego pokoju, z dala od skwaru i słońca. Zejście po schodach z dwudziestego trzeciego piętra zajęłoby zbyt dużo czasu, dlatego wsiada do windy i właśnie wtedy winda zatrzymuje się i Lucy pozostaje w niej zamknięta, jednak nie jest zupełnie sama, ma towarzystwo. Obok niej stoi pewien chłopak Owen, powoli zaczynają ze sobą rozmawiać, poznają się i mimo, że są z zupełnie innych światów, ona dziewczyna z bogatej rodziny, podróżującej po całym świecie, on syn konserwatora, jakieś uczucie zaczyna się między nimi rodzić. A to co ich dzieli jest zbyt małe i błahe, by mogło ich naprawdę rozdzielić.

Niestety życie tworzy własne scenariusze i Lucy wyprowadza się do Szkocji, a Owen wyjeżdża z Nowego Jorku, który niespodziewanie ich połączył. Pozostają im jedynie pocztówki, które wysyłają sobie z miejsc w których się znajdują, ale czy coś tak małego jak kartka pocztowa, może utrzymać coś tak ogromnego i ważnego, jak rodząca się miłość?

Najnowsza powieść autorstwa Jennifer E. Smith nie jest powieścią oryginalną czy też porywającą i łapiącą za serce, jednak może się podobać. Jest spokojna, pozbawiona zwrotów akcji i uniesień, ale towarzyszy jej przyjemna atmosfera, lekki i swobodny język, a co najważniejsze nie jest infantylna i przesłodzona. Jest to romantyczna historia, o uczuciu rodzącym się miedzy młodymi ludźmi, ale więcej jest tutaj kwestii dotyczących trudów życia, codziennych problemów, odnajdywaniu się w samotności, przeżywaniu żałoby po utracie bliskich niż samego uczucia miłości i romantyzmu.


Sam motyw kartek pocztowych przypadł mi do gustu, sama historia jak wspomniałam wcześniej nie porwała mnie, ale czytało się ją z zainteresowaniem i bez zniechęcenia. Myślę, że powieść spodoba się bardziej, młodszym czytelnikom i tym, którzy lubią książki skierowane do nastolatków. Chociaż śmiem twierdzić, że na wakacyjny czas „Odległość między tobą a mną” to idealna, lekka lektura, która umili popołudnie i wieczór.




czwartek, 6 lipca 2017

To co nas dzieli- Anna McPartlin



Tytuł: To, co nas dzieli

Autor: Anna McPartlin

Wydawnictwo: HarperCollins Polska

Liczba stron: 416






Zawsze z chęcią wracam do twórczości autorów, których lubię i którzy zrobili na mnie pozytywne wrażenie, dlatego kiedy tylko zobaczyłam, że kolejna książka Anny McPartlin została wydana w naszym kraju, wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Autorka zadebiutowała w Polsce książką „Ostatnie dni królika”, która została bardzo dobrze przyjęta. Następnie pojawiło się „Gdzieś tam w szczęśliwym miejscu”, na mnie ta powieść zrobiła piorunujące wrażenie, maiłam nadzieję, że najnowsza powieść lubianej przeze mnie autorki czyli „To co nas dzieli” będzie równie dobra jak jej poprzedniczki.


Eve oraz Lilu były najlepszymi przyjaciółkami już od dzieciństwa, spędzały ze sobą swój cały czas, dzieliły się sekretami, łączyło je coś wyjątkowego, jednak przyjaźń skończyła się nagle i niespodziewanie pewnej nocy, kiedy w życiu już osiemnastoletnich dziewczyny doszło do pewnego wydarzenia, które zmieniło wszystko, a szczególnie ich przyjaźń. Po dwudziestu latach Eve wraca do Irlandii, na miejscu ulega wypadkowi i trafia do szpitala w którym pielęgniarką jest właśnie Lily. Po tylu latach kobiety dostają od losu kolejną szansę na odbudowanie czegoś co było piękne, mocne i powinno trwać wiecznie.


Do napisania powieści autorkę zainspirowały prawdziwe wydarzenia, kobieta uległą wypadkowi kiedy miała dwadzieścia lat i bardzo chciała napisać o tym w książce, stąd motyw wypadku. Opowieść skupia się na dwóch kobietach Eve i Lily, i można by się obawiać, że historia okaże się nudna, przerysowana, przecież tylu już powstało książek o kobiecej przyjaźni, jednak nic bardziej mylnego. Autorce udało się stworzyć niebanalne bohaterki, wydarzenia z ich życia mogą dotknąć każdego z nas, a czytając można zapomnieć, że to tylko fikcja.

Anna McPartlin stworzyła powieść prawdziwą, uderzającą swoim realizmem, nie ma tutaj sztucznych emocji, idealizowania rzeczywistości, tak jak w każdej z jej książek, życie nie jest czarne albo białe, ale ma wiele odcieni i barw. Co najważniejsze książka budzi emocje od śmiechu do łez, podczas czytania nie brak wzruszeń i refleksji. Historię czyta się szybko i przyjemnie, autorka pisze w lekkim stylu, który pozwala całkowicie zatopić się w stworzonym świecie.


Książka zdecydowanie mówi o przyjaźni, o silnej więzi między kobietami, ale nie tylko, porusza również temat przebaczania i proszenia o przebaczenie, pożegnań i ponownych spotkań. Dla mnie najważniejsze jest to, że autorka piszę o zwyczajnych ludziach, ich problemach, dylematach, ich życiu bez upiększania, ubarwiania i sztucznego patosu, jaki pojawia się czasami w innych tego typu powieściach.


„To co nas dzieli” to dobrze napisana książka, która dostarcza przyjemnej rozrywki, ale też refleksji. Polecam wszystkie książki autorki i mam nadzieję, że reszta jej twórczości również ukaże się w naszym kraju.








środa, 5 lipca 2017

Omnium- Richard A. Antonius



Tytuł: Omnium

Autor: Richard A. Antonius

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 448






„Omnium” to kontynuacja „Czasu Beboka” autorstwa Richarda A. Antoniusa. Podobnie jak w poprzedniej książce, autor wprowadza czytelnika w specyficzny klimat i atmosferę XX wieku.


Rok 1955, Adam mieszka w Krakowie razem ze swoimi rodzicami. Ojciec chłopaka jest partyjnym działaczem, ale jego celem i skrytym marzeniem jest zostanie posłem. Mężczyzna robi wszystko, by tylko zrealizować cel, nie cofnie się przed niczym, nawet jeżeli będzie musiał zdradzić swoją żonę i zranić rodzinę. Nie przejmuję się swoją żoną, która zmaga się z problemami, które dostarcza codzienne życie. Wraz za zaprzyjaźnionym doktorem stara się stworzyć lekarstwo, które ma poprawić sprawność funkcjonowania organizmu człowieka, dzięki czemu komunizm mógłby rozwiać się prężniej i szybciej. Lek zostaje wypróbowany na Adamie i jego ojcu, który za nic ma zdrowie i stan fizyczny syna.


„Omnium” to fikcja literacka, ale opiera się na konkretnych wydarzeniach z historii, dzięki czemu wydaje się jeszcze bardziej realna i prawdziwa. Bohaterowie zmagają się z prawdziwymi problemami, a rzeczywistość w jakiej przyszło im żyć, niczego nie ułatwia. Historia stworzona przez autora przedstawiona jest z różnych perspektyw. Poznajemy świat oczami komunisty, dla którego partia jest całym życiem, jego żony, kobiet która nie potrafi przeciwstawić się terrorowi męża i akceptuje wszystkie jego poczynania, oraz Adama, chłopca, który ucieka w świat marzeń i fantazji, byleby tylko znaleźć się dalej od ojca i okrutnego świata.



„Omnium” to książka, którą czyta się powoli i ostrożnie, to powieść trudna, oczywiście nie pozbawiona poczucia humoru i dystansu, ale jednak dotycząca kwestii skomplikowanych. Warto poświęcić tej lekturze więcej czasu, by zrozumieć jej prawdziwy sens, by zwrócić uwagę na drobne szczegóły, które tworzą tą opowieść. 







poniedziałek, 3 lipca 2017

Krawcowa z Madrytu- María Dueñas



Tytuł: Krawcowa z Madrytu

Autor: María Dueñas

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 576






Sira jest krawcową, tak samo jak jej matka. Obie kobiety mieszkają w Madrycie i niespodziewanie zostają bez pracy. Życie rzuca kobietom kolejne kłody pod nogi, jednak Sira nie ma zamiaru zmieniać swoich planów i nadal ma zamiar pobrać się z Ignacio, który pracuje jako urzędnik i ma nadzieję, że dzięki tej pracy będzie mógł wieść spokojne i w miarę dostatnie życie u boku ukochanej. Młody mężczyzna stara się też zachęcić Sirę do pracy w tym samym miejscu. Niestety kobieta nie posiada jednej z najważniejszych w tej pracy umiejętności, nie potrafi pisać na maszynie, a żeby się tego nauczyć musiałaby bardzo dużo ćwiczyć i mieć taką maszynę w domu. Para stara się za wszelką cenę zebrać sumę, która pozwoli im na zakup maszyny do pisania. Gdy mają już pieniądze trafiają do sklepu gdzie kierownik Ramiro zauważa Sirę i niespodziewanie tych dwoje zakochuje się w sobie bez pamięci. Kobieta zapomina o Ignacio, zostawia go i wiążę się z Ramiro, który obiecuje spełniać wszystkie jej zachcianki.


W międzyczasie dziewczyna poznaje swojego ojca, który okazuje się majętnym człowiekiem, cały swój dobytek daje córce, by zabezpieczyć jej przyszłe życie. Niestety naiwna i zakochana Sira opowiada o wszystkim ukochanemu i powierza mu pieniądze i wszystko co otrzymała od ojca. Mężczyzna opowiada jej o bogactwie jakie mogą mieć i rozporządza jej majątkiem, a Sira nie protestuje, przeciwnie zgadza się na wszystko. Kobieta nie waha się nawet przed chwilę, zostawia swoją matkę i wyjeżdża z ukochanym do Maroka, a tam spotyka ją samo zło, zdrada, kłamstwa, brutalna rzeczywistość, długi i walka o każdy dzień. 

María Dueñas stworzyła fascynującą, bardzo realistyczną opowieść o ludziach żyjących w czasach wojny domowej w Hiszpanii. Nie trudno było wczuć się w losy bohaterów, poczuć nastroje panujące w ogarniętym wojną kraju i zapoznać się z ciekawą i bolesną historią tamtych lat. Sami bohaterowie wydają się bardzo prawdziwi, wydają się prawdziwymi ludźmi z krwi i kości. Mają swoje wady i zalety, a podejmowane przez nich decyzje nie zawsze doprowadzają ich na sam szczyt.


Książka napisana jest prostym, ale przyjemnym językiem. Lektury nie czyta się szybko, nie jest to powieść na jeden wieczór, ponieważ ilość zawartych w niej informacji musi zostać przyswojona, a do tego potrzeba czasu i namysły. Niemniej jednak sama historia pochłania i wciąga, a losy Siry śledzi się z zainteresowaniem. Jestem pewna, że osoby zafascynowane historią znajdą w tej książce coś dla siebie, mimo że wszystko jest opowieść jest fikcją literacką to jednak tło historyczne nie jest zmyślone i mówi o tym co działo się naprawdę.

Polecam!





środa, 28 czerwca 2017

Najsztub i Sumińska. O Polsce, strachu i kobietach- Dorota Sumińska, Irena A. Stanisławska, Piotr Najsztub




Tytuł: Najsztub i Sumińska. O Polsce, strachu i kobietach

Autor: Dorota Sumińska, Irena A. Stanisławska, Piotr Najsztub

Wydawnictwo: Czarna Owca

Liczba stron: 164





Najsztub i Sumińska. O Polsce, strachu i kobietach. To szczera rozmowa, dotycząca wielu różnorodnych tematów. Dwie zupełnie różne osoby, inne spojrzenia na życie i otaczający świat, wywiad, który pochłania się w jeden wieczór, a myśli o nim przez kolejne dni.


Dorota Sumińska, które całe swoje życie poświęciła zwierzętom i Piotr Najsztub, dziennikarz, który  zaskakuje swoim podejściem do świata w dziewięciu rozmowach na tematy nieoczywiste, intrygujące i niebanalne.


Książka jednym przypadnie do gustu, a inni odrzucą ją po kilku stronach. Rozmowy wyzwalają cały szereg odczuć, intrygują, bawią, zaskakują, ale potrafią też porządnie zdenerwować i wyprowadzić z równowagi. Najbardziej zaskoczyło mnie to, że najmocniej zachwycona byłam wszelkimi informacjami  przedstawianymi przez Panią Dorotę na temat zwierząt. Niektóre ciekawostki były tak niezwykłe i intrygujące, a przecież nigdy nie interesowały mnie zwierzęta i ich życie. Za to Pan Najsztub i jego przemyślenia, jak zawsze zmuszały mnie do skupienia i głębokiego zastanowienia.

Niektóre tematy poruszane podczas rozmowy podobały mi się bardziej, inne trochę mniej, ale jako całość wywiad czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Zestawienie tak różnych osobowości i całkowicie przeciwstawnych poglądów mogło zaowocować totalną klapą, jednak w tym wypadku wyszło z tego coś wartego poświęcenia własnego czasu i zapoznania się z tym dokładniej.


Polecam osobom z otwartymi umysłami, chcącymi poznać zupełnie inne perspektywy, inne spojrzenie na świat, życie i ludzi.







Góra Synaj- Krzysztof Koziołek




Tytuł: Góra Synaj

Autor: Krzysztof Koziołek

Wydawnictwo: Akurat

Liczba stron: 304





„Góra Synaj” autorstwa Krzysztofa Koziołka to początek nowej serii kryminalnej, która przenosi nas do roku 1938 prosto na Dolny Śląsk.

W Głogowie, a dokładniej w ZOO zostają znalezione zwłoki, nic nie wskazuje na morderstwo, w zasadzie wszystko wskazuje na wypadek. Policjant kryminalny który kieruje całym śledztwem prosi o wsparcie i pomoc policję porządkową. Anton ma nadzieję, że uda mu się rozwiązać śledztwo i odkryć kim jest sprawca, dzięki czemu zdobędzie upragniony awans i podwyżkę. Niestety rzeczywistość okazję się brutalna, z dnia na dzień mężczyzna odkrywa, że nie przybliża się do awansu i jest tylko wykorzystywany przez szefa, który ma go za nic. W jednym ze stawów zostają znalezione kolejne zwłoki, śledztwo prowadzi policja, ale również ktoś jeszcze. Kto pierwszy odkryje prawdę policja czy prywatne osoby? Czy  te dwa morderstwa są ze sobą powiązane?

Powieść opowiada o dwóch zupełnie różnych osobach. Hrabinie, która wynudzona swoim życiem i nieudanym małżeństwem postanawia rozpocząć prywatne śledztwo, dotyczące śmierci chłopca oraz o Antonie, młodym mężczyźnie, który rozpoczyna współprace z sekretarzem kryminalnym w nadziei na awans.

Książkę czyta się niezwykle dobrze, czytelnik ma okazję wnikliwie poznać głównych bohaterów,  ponieważ cała historia jest przedstawiona z dwóch zupełnie różnych perspektyw. Hrabina i mężczyzna z ubogiej rodziny, różnią się od siebie praktycznie wszystkim, ale zaczynają prace nad śledztwem, które ich intryguje. Pióro autora jest lekkie, dzięki czemu historię czyta się przyjemnie i szybko, dobrze poprowadzona akcja nie nuży, a przeciwnie wciąga i powoli buduje napięcie. Podczas czytania nie sposób nie docenić realistycznych opisów, które pozwalają wsiąknąć w historię i przenieść się do przedstawianych miejsc.

„Góra Synaj” to kryminał, który spodoba się wszystkim miłośnikom historii i kryminałów. Książka zaskakuje, trzyma w napięciu i jest bardzo klimatyczna, a zakończenie naprawdę jest nieoczekiwane. Już nie mogę się doczekać kolejnej części, mam nadzieję, że każda kolejna książką będzie tylko lepsza. Polecam!