wtorek, 10 października 2017

Królowa zbrodni - Andrew Wilson



Tytuł: Królowa zbrodni

Autor: Andrew Wilson

Wydawnictwo: Bukowy Las

Liczba stron: 304






Każdy z nas skrywa jakąś tajemnicę, niektóre z nich są bardziej interesujące, inne przeciwnie wydają się całkowicie nudne i nieważne, jednak pewne wydarzenie z życia Agathy Christie jest niezwykle intrygujące. Otóż ta mistrzyni kryminałów pewnego razu zniknęła na ponad tydzień i nikt nie wie, co wydarzyło się w tym czasie. Gdzie była kobieta? Zniknęła sama czy z kimś? Co się wtedy z nią działo? Chciałabym znać odpowiedzi na te pytania, oczywiście nikt nie zna faktów i prawdy, ale Andrew Wilson pokusił się o opowiedzenie historii tamtych kilku dni, kiedy pani Christie zniknęła. 

Rok 1926, zbliżają się święta Bożego Narodzenia, całe społeczeństwo odczuwa już tą wyjątkową atmosferę w tym również Agatha Christie. Znana autorka kryminałów ma jednak na głowie inne, ważniejsze sprawy. Jej mąż ma romans, ale nie to jest najgorsze, kobieta czuje, że ktoś ją obserwuje. Pewnego dnia po spotkaniu ze swoim agentem literackim, Agatha czekając na metro zostaje zaatakowana. Ktoś chcę zepchnąć ją prosto na tory, życząc jej pewnej śmierci. W ostatnim momencie zostaje uratowana przez jakiegoś nieznajomego, ale nie jest to żaden porządny obywatel. Mężczyzna zaczyna szantażować kobietę, wie o romansie jej męża i postanawia wykorzystać tą wiedzę. Chce zmusić Agathe do morderstwa i od tego momentu życie pisarki przechodzi na zupełnie inny, szalony tor.

„Królowa zbrodni” to książka, która zaciekawia od pierwszych stron. Czytelnik chce dowiedzieć się jak zniknęła Agatha Christie, dlaczego w ogóle do zniknięcia doszło i kto za tym stał. Powieść czyta się szybo, co zapewne jest zasługą lekkiego stylu w jakim jest napisana. Tym co nie spodobało mi się to samo przedstawienie postaci pisarki, wyobrażałam ją sobie zupełnie inaczej i pewnie dlatego czułam się zawiedziona postacią którą stworzył autor.


Polecam powieść „Królowa zbrodni”, myślę, że spodoba się wszystkim fanom Agathy Christie jak i osobom, które mają ochotę przeczytać wciągającą, intrygującą historię.



.


czwartek, 5 października 2017

Ocalona - Alexandra Duncan



Tytuł: Ocalona

Autor: Alexandra Duncan

Cykl: Ocalona (tom 1)

Wydawnictwo: YA!

Liczba stron: 460




Ziemia została zniszczona. Zmiany klimaty doprowadziły do wielkich zniszczeń.  „Parastrata” to statek kosmiczny, a jego załoga żyję w kosmosie akceptując zasady tam panujące. A życie tam jest jasno określone, mężczyźni rządzą, podejmują decyzje i posiadają prawa, za to kobiety są tam nikim, nie mają prawa głosu, nie mogą o niczym decydować, są niczym marionetki w rękach mężczyzn. Jeżeli zasady zostaną złamane, kara jest tylko jedna- śmierć. Zgodnie z wyznawaną tam religią, Ziemia nie nadaje się do życia, jest miejscem skażonym i złym, zabija dusze, dlatego trzeba się jej wystrzegać, jedynymi którzy mogą odwiedzać Ziemię są mężczyźni.

Główną bohaterką książki jest Ava, która jest córką kapitana statku kosmicznego. Dziewczyna zawsze była odrzucana przez resztę załogi „Parastrata”. Matka dziewczyny zmarła, gdy ta była małym dzieckiem, dziadek mieszkał na Ziemi, dlatego reszta społeczności sądzi, że dziewczyna nosi w sobie zło i jest przeklęta. W chwili kiedy Ava zaczyna czuć coś do kogoś i zakochuje się, łamie obowiązujące prawo i musi natychmiast opuścić pokład.

„Ocalona” rozpoczyna nową serie autorstwa Alexandry Duncan. Autorka stworzyła niebanalną historię, która interesuje i wciąga od pierwszych stron. Społeczeństwo przedstawione przez autorkę tak bardzo mnie irytowało, świat w którym kobiety mogą tylko wychowywać dzieci i być posłuszne mężczyznom, to brzmi jak koszmar i istotnie tak ukazuje go autorka. Nasza bohaterka sprzeciwia się temu, chcę sama decydować o sobie i swoim życiu. Żyjemy w zupełnie innej rzeczywistości niż Ava, ale przecież nie raz w naszym świecie i współczesnych czasach można usłyszeć głosy mówiący o kobietach w sposób poniżający i uwłaczający. Pozornie od Avy różni nas wszystko, ale jednak podejście do kobiet, mówienie o nich jako o słabszej płci, nadal jest bardzo aktualne i obecne.

„Ocalona” to książka, która porusza ważne tematy społeczne, tak bardzo aktualne w naszych czasach. Myślę, że każdy kto przeczyta tą książkę przemyśli sobie pewne kwestie i zostanie zmuszony do refleksji i zastanowienie się nad miejscem kobiet w świecie kiedyś i teraz. Autorka potrafiła stworzyć interesujących bohaterów, wciągającą fabuła i problem, który porusza, intryguje i często irytuje, ponieważ nie można godzić się na coś takiego, na nierówność społeczną, która jest przedstawiona w książce.


Polecam książkę każdemu kto jest zainteresowany problemami społecznymi, kwestią wolności i równości oraz osobom, które ciekawi poznanie nowego, nieznanego świata.









wtorek, 3 października 2017

Listy do utraconej- Brigid Kemmerer




Tytuł: Listy do utraconej

Autor: Brigid Kemmerer

Wydawnictwo: YA!

Liczba stron: 400





„Listy do utraconej” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Brigid Kemmerer. Tytuł książki zaintrygował mnie i zachęcił do poznania tej z pozoru lekkiej historii. Muszę przyznać, że obawiałam się tej lektury, miałam wrażenie, że mogę spotkać się z kolejną młodzieżową powieścią dotyczącą miłości pomiędzy grzeczną dziewczyną i złym chłopakiem, jednak moje obawy nie potwierdziły się i jestem z tego powodu bardziej niż szczęśliwa. „Listy do utraconej” to powieść złożona z wielu emocji, poruszająca ważne kwestie radzenia sobie z utratą bliskich osób, życia bez nich i walczenia z przytaczającym poczuciem winy. Oczywiście pojawił się tam również wątek miłości, ale jakże pięknie został on stworzony i ukazany, subtelność, delikatność, wrażliwość taka jest właśnie jest twórczość Brigid Kemmerer.


Declan Murphy nie wiedzie zbyt szczęśliwego życia i nie należy do najbardziej radosnych osób na świecie. Jego dom rodzinny już dawno przestał być miejscem do którego chciałoby się wracać, chłopak nie pamięta już kiedy rozmawiał z matką, za to nawet zbyt dobrze pamięta wszystkie słowa wypowiedziane przez ojczyma. W szkole sieje postrach, jest uważany za młodocianego przestępcę do którego lepiej się nie zbliżać. Sąd wymierzył mu karę prac społecznych, dlatego po lekcjach zamiast spędzać czas ze swoim jedynym przyjacielem, który nie rozstaje się z bluzą z kapturem nawet w upalne dni, musi odwiedzać miejski cmentarz i pracować tam po kilka godzin. I to właśnie tam pewnego dnia, na jednym z nagrobków Declan odnajduję list napisany do zmarłej mamy. Jest zbyt ciekawski, dlatego nie krępując się czyta zapisane tam słowa i w tych kilku zdaniach odnajduję siebie, swój ból i zbyt dobrze znane emocje. Wiedziony instynktem odpisuje dziewczynie i w ten sposób rozpoczyna się korespondencja pomiędzy mrocznym Declanem Murphym, a cmentarną dziewczyną Juliet Young.


Tych dwoje zupełnie obcych nastolatków nie wie, że w rzeczywistości mijają się każdego dnia, a nawet zamieniają ze sobą kilka zdań. W listach odkrywają wszystkie targające nimi emocje, dzielą się swoją rozpaczą, bólem, poczuciem straty i niezrozumienia przez resztę społeczeństwa. Pierwszy list, który wywołał wściekłość dziewczyny zamienia się w wiele następnych wiadomości, a każda kolejna przybliża ich do siebie i zaczyna tworzyć między nimi więź. Wielkim plusem powieści okazali się bohaterowie, którzy nie irytowali, nie zachowywali się jak rozpieszczone dzieciaki, które myślą, że zdobędą świat. Przeciwnie byli dojrzali, krytyczni wobec siebie, inteligentni i tak bardzo, bardzo ludzcy. Podczas czytania nareszcie nie musiałam irytować się nad głupotą głównych postaci. Autorka stworzyła prawdziwych bohaterów, którzy zmagali się z bólem, który może odczuwać każdy z nas. Nie były to jakieś głupiutkie, mało znaczące sprawy. Podczas czytania nie miało się ochoty przewracać oczami i wzdychać z zażenowania, Declan naprawdę miał trudne życie i jego sytuacja rodzinna sprawiała, że chciało mu się tylko pomóc, bo żaden młody człowiek nie powinien być obarczany winą za coś czego nie zrobił, a dziecko nie powinno brać na swoje barki odpowiedzialności, która przecież powinna spoczywać na rodzicach.

Co więcej autorka stworzyła powieść wyjątkowo mądrą, taką którą mogą przeczytać młodzi ludzie, ale także ich rodzice. Relacje dzieci i rodziców są tutaj bardzo istotne, powieść wyraźnie pokazuje, jak bardzo brak rozmów i komunikowania się może zamieszczać w życiu, jak bardzo zamykając się na innych tworzymy klatki w których sami się zamykamy. Nie miej ważna jest tutaj kwestia oceniania ludzi na podstawie plotek, stereotypów, kłamstw. Declan musi cierpieć, ponieważ ludzie oceniają go przez jedno wykroczenie, którego się dopuścił, popełnił jeden błąd, a nauczyciele, uczniowie, a nawet jego najbliżsi  skreślają go całkowicie.


„Listy do utraconej” to fantastyczna powieść, którą pochłonęłam w ciągu jednego dnia. Nie potrafiłam odłożyć tej książki na bok i oderwać się od historii. Życzyłabym sobie i wszystkim czytelnikom, by powstawały same tak mądre, emocjonalne i przyjemne książki młodzieżowe, które traktowałyby o miłości, nadziei, samotności, bólu i poszukiwaniu światła w ciemności. Dawno nie czytałam tak dobrej książki. Polecam!

.




czwartek, 28 września 2017

Martwy błękit- Krzysztof Bochus



Tytuł: Martwy błękit

Autor: Krzysztof Bochus

Cykl: Christian Abell (tom 2)

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 448




„Martwy błękit” to kontynuacja losów Christiana Abella z niesamowitej powieści „Czarny manuskrypt”. Autor przenosi nas do Sopotu i Gdańska oczywiście są to czasy przedwojenne. Tak jak i w poprzedniej książce tak i tym razem autor sprawił, że czytelnik całym sobą odczuwa lata trzydzieste i atmosferę panującą w Wolnym Mieście Gdańsk.


W Sopocie zostają odnalezione zwłoki pewnego zamożnego Żyda. Sprawą zajmuje się nie kto inny, jak Abell. Pozornie wydaje się, że cała sprawa jest banalnie prosta, to samobójstwo, ponieważ odnaleziony zostaje list pożegnalny Rottenberga. Jednak powoli krok po kroku okazuję się, że to zdecydowanie nie było samobójstwo, a przeciwnie morderstwo. To nie koniec, po krótkim czasie zaczynają ginąć kolejne osoby z rodziny Rottenberga, a z domu zmarłych zaczynają znikać drogocenne dzieła sztuki.


Każdy kto był zainteresowany osobą Christiana Ablla podczas czytania pierwszego tomu tej serii, teraz będzie mógł lepiej poznać jego przeszłość i tajemnice, które skrywał. Mężczyzna jest niezwykle inteligentny i sprytny, ale przy tym też uparty i przemądrzały czym może nie zyskuje sobie zbyt wielu sympatyków. Sama historia łączy ze sobą wiele wątków, a sama zagadka którą musi rozwiązać Abell jest o wiele bardziej zawikłana niż moglibyśmy się tego spodziewać. Śledczy musi dowiedzieć się kto jest mordercą, dlaczego morduje, jaka jest naprawdę rodzina Rottenbergów i co ukrywa. Czy najważniejsza jest tutaj sztuka, polityka czy religia, która jest uwikłana bardzo mocno w całą historię.


Kolejna książka Krzysztofa Bochusa nie zawodzi, utrzymuję poziom pierwszej części, a może nawet jest jeszcze lepsza. Jak najlepszy kryminał wciąga, ma mroczny klimat i tajemnica goni tutaj tajemnicę. „Martwy błękit” przysparza czytelnikowi wielu wrażeń i trzyma w napięciu do samego końca, zaskakując podczas wielkiego zakończenia.







wtorek, 12 września 2017

Dunkierka - Joshua Levine




Tytuł: Dunkierka

Autor: Joshua Levine

Wydawnictwo: HarperCollins







„Dunkierka” to miasto leżące na wybrzeżu Francji, w roku 1940 miało miejsca tam wydarzenie, które przeszło do historii. Wojska angielskie i francuskie uciekając przed atakiem wojski niemieckich, zostały zmuszone do przeprowadzenia natychmiastowej ewakuacji żołnierzy. Sama ewakuacja jest legendarna i stała się głównym tematem filmu wielkiego reżysera Christophera Nolana.

Joshua Levine w swojej książce przedstawił nie tylko samą ewakuację żołnierzy, ale również emocje jakie odczuwali żołnierze alianccy podczas ucieczki przed wrogiem, tło polityczne tych wydarzeń ale też uzbrojenie aliantów. Może się wydawać, że ta historia okaże się nudna i nużąca, ale wprost przeciwnie od pierwszych stron poznajemy historię z kilku perspektyw. Mamy okazję dowiedzieć się co myśleli i czuli cywile, którzy z narażeniem życia ruszyli, by ratować zagrożonych żołnierzy.


Cała ta operacja otrzymała kryptonim Dynamo i rozpoczęła się w maju. Jak podają źródła około czterysta tysięcy żołnierzy zostało ewakuowanych z Dunkierki. Jeżeli miałabym napisać o jakimś minusie tej książki to mogłabym jedynie doczepić się tego, że autor skupił się jedynie na Brytyjczykach i Francuzach opisując ich odwagę, waleczność i oddanie ojczyźnie.


Uwielbiam historię, dlatego od początku byłam zafascynowana tą książką i losami żołnierzy, ale też zwyczajnych cywilów. Lekturze tej książki towarzyszą emocje, a „Dunkierkę” czyta się z zaciekawieniem bez chwili znudzenia.  Myślę, że książka spodoba się wszystkim nie tylko miłośnikom historii.





środa, 23 sierpnia 2017

Zawód: powieściopisarz- Haruki Murakami



Tytuł: Zawód: powieściopisarz

Autor: Haruki Murakami

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 288






Haruki Murakami to japoński pisarz, znany na całym świecie, uwielbiany i nienawidzony.
„Zawód: powieściopisarz” to jedenaście esejów dotyczących pracy powieściopisarza. Czytelnik będzie miał okazję poznać przemyślenia autora, cenne informacje dotyczące tworzenia, pierwsze pisarskie kroki Murakamiego oraz po prostu jak wygląda wydanie książek od kuchni.

Poszczególne rozdziały nie mają ze sobą związku, można spontanicznie wybierać, którą część chce się czytać w danym momencie. Niestety w tej książce męcząca jest powtarzalność, autor raz po raz przytacza te same zdania, które po jakimś czasie zaczynają irytować. Początkowo książkę czyta się dość dobrze, niestety z czasem jest coraz gorzej.  Książka jest też zbiorem wspomnień autora, który powraca do korzeni, przypomina sobie o początkach w literackim świecie, o swoim dzieciństwie, które go ukształtowało i o krytyce, która uczy ale też rani.

Plusem jest styl jakim posługuje się Murakami, proste zdania, przekazujące to co najważniejsze i najbardziej istotne. Eseje pozwalają na lepsze poznanie autora i jego twórczości. Podczas lektury bardzo mocno czuć, zaangażowanie autora, we wszystko co robi wkłada maksimum wysiłku i pracy, jest wytrwały i pracowity, co skutkuje osiąganiem sukcesów.  

 „Zawód: powieściopisarz” to książka, która zachwyci w szczególności  fanów twórczości Murakamiego, ale myślę, że wszyscy czytelnicy będą mogli znaleźć w tych esejach coś co ich zainteresuje lub tez zainspiruje.








poniedziałek, 7 sierpnia 2017

Na krawędzi - Meredith Wild



Tytuł: Na krawędzi

Autor: Meredith Wild

Cykl: Bridge (tom 3)

Wydawnictwo: Burda Książki






Życie Olivi Bridge nigdy nie zależało od niej. Dziewczyna zawsze spełniała wszystkie zachcianki swoich rodziców, którzy uwielbiali jej rozkazywać. Uciekając przed rodzicami dziewczyna postanowiła, że zamieszka z braćmi w Nowym Jorku. Dziewczyna cieszy się zainteresowaniem mężczyzn, ale jej bracia skutecznie odganiają od niej wszystkich adoratorów.

Will to miliarder, który doskonale rozumie Olivie i trud ciągłego spełniania oczekiwań rodziców, ale nie jest zauroczony dziewczyną od pierwszego spotkania. Dopiero z czasem tych dwoje zaczyna pałać do siebie głębszym uczuciem i zainteresowaniem.

Jest jeszcze Ian, mężczyzna jest przyjacielem Willa oraz jego współlokatorem. Olivia zostanie postawiona przed trudnym wyborem, będzie musiała zdecydować się na jednego z mężczyzn. Którego z nich wybierze?


„Na krawędzi” to kolejna z przygód rodzeństwa Bridg’ów. Tom trzeci dotyczy historii Olivi, która ucieka przed rodzicami, a wpada wprost w ramiona nadopiekuńczych braci. Dziewczyna postanawia zaryzykować i zaangażować się w relacje, która pozornie ma być tylko na chwilę, jednak po czasie okazuje się być czymś dużo ważniejszym i trwalszym.


Tak jak każda poprzednia część, tak i ta jest bardzo szablonowa i mało oryginalna. Oczywiście jest tu przesyt scen erotycznych, a bohaterowie są jednowymiarowi i nudni. Mimo to książkę czyta się bardzo szybko i jest to dobra lektura na upalne, letnie dni dla osób, które lubią tego typu literaturę.







Nie podchodź bliżej- Katarzyna Misiołek




Tytuł: Nie podchodź bliżej

Autor: Katarzyna Misiołek

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 352







"Nie podchodź bliżej" to najnowsza książka autorstwa Katarzyny Misiołek.

Dorota jest matką nastolatki, stara się ułożyć swoje życie uczuciowe u boku majętnego mężczyzny. Razem ze swoją znajomą prowadzi galerię sztuki i stara się korzystać z życia, wymazując z głowy bolesne wspomnienia dotyczące trudnego dzieciństwa. Jej życie wydaje się udane do momentu, gdy niespodziewanie pojawia się Natasza, przyjaciółka z czasów młodości.

Dzieciństwo Doroty było koszmarem. Kobieta była wychowywana tylko przez matkę, która nie radziła sobie z własnymi emocjami i wyżywała się psychicznie i fizycznie na swojej córce.  Wsparciem w trudnych chwilach była dla niej Natasza, której życie również nie było usłane różami. Ojciec Nataszy był alkoholikiem, a jej dom przepełniony był agresją i przemocą. Dawniej Dorota i Natasza były dla siebie niczym siostry, zawsze razem, wspierające się, dzielące razem trudy, pomagające sobie wzajemnie. Niespodziewanie Natasza opuściła miasto i zniknęła, zostawiając Dorotę zupełnie samą.

Po dwunastu latach Natasza wraca, jest to podejrzane i zaskakujące, ale przyjaźń która je łączyła odradza się natychmiastowo. Kobiety spędzają ze sobą czas, ciesząc się z odzyskanej relacji. Jednak pojawienie się przyjaciółki dręczy Dorotę, z przybyciem Nataszy wracają bolesne wspomnienia z młodzieńczych lat. Stopniowo z dnia na dzień przyjaciółka z dzieciństwa zaczyna skradać całą uwagę bliskich osób Doroty. Kobieta chcę spędzać całe dnie z córką Doroty, z jej narzeczonym Mikołajem. Radość z pojawienia się przyjaciółki zaczyna przemieniać się w lęk.

Bohaterki stworzone przez autorkę są wielowymiarowe. Zarówno Natasza jak i Dorota mają za sobą bardzo trudne doświadczenia, które odbiły się na ich psychice. Pomimo bolesnego dzieciństwa, alkoholizmu, przemocy, znęcania się jakoś udaje im się poukładać własne życie i stworzyć szczęśliwe rodziny. Autorka w bardzo dokładny i wnikliwy sposób przedstawiła dzieciństwo Doroty, z trudem czytało się sceny przepełnione przemocą, która skierowana była przecież w stronę dzieci. Natomiast Natasza była bohaterką w stronę, której trudno było skierować swoje pozytywne myśli. Zachowanie kobiety budziło negatywne emocje, jej narzucanie się, chęć zwrócenia i przyciągnięcia uwagi. Czytelnik nie miał pojęcia co jeszcze może zrobić tak kobieta.

Katarzyna Misiołek w swojej książce dotyka wielu trudnych kwestii, przemocy w rodzinie, alkoholizmu, przyjaźni, trudnych relacji międzyludzkich. Bohaterowie wykreowani przez autorkę mają bardzo bogate portrety psychologiczne, w ich zachowaniu nic nie jest oczywiste i proste. Historie kobiet z powieści są realistyczne, nie przekoloryzowane, nie przesadzone.

"Nie podchodź bliżej"  to opowieść o pełnych bólu i strachu przeżyciach z dzieciństwa, które potrafią wpłynąć na teraźniejszość i przyszłość. Autorka odważyła się przedstawić historię o kobietach, przyjaźni, rozstaniach i powrotach i o ludziach, którzy potrafią zmienić życie w piekło. 








Doskonała - Cecelia Ahern




Tytuł: Doskonała

Autor: Cecelia Ahern

Wydawnictwo: Akurat

Liczba stron: 480





„Doskonała” to kontynuacja „Skazy” autorstwa Ceceli Ahern, dystopijnej powieści o świecie w którym liczy się perfekcja, a każda odmienność zostaje ukarana. W drugim tomie autorka dalej prezentuje swoje przemyślenia na temat współczesnego świata, jego złożoności i wielobarwności.


Celestine to zwyczajna dziewczyna, lubiana przez większość ludzi. Jednak wydarzenia z pierwszej części doprowadziły do zmiany w zachowaniu i postępowaniu bohaterki.  Pierwsza część niejako wprowadziła czytelników do tej historii, w drugim tomie akcja przyspiesza i zaczyna toczyć się naprawdę. Przed bohaterami zostają postawione konkretne zadania, które muszą wykonać, by przetrwać i ocalić nie tylko siebie. Sama fabuła może nie jest zaskakująca i nie szokuje, ale wciąga i intryguje, zachęcając do dalszego czytania. Wątek miłosny, który pojawia się w książce nie jest przytłaczający, a przeciwnie uczucie między bohaterami opisane jest w sposób delikatny i przyjemny. Uczucie między parą rozwijało się powoli bez zbędnych zawirowań.


Losy Celestine przepełnione są emocjami i zwrotami akcji. Powieść zmusza do refleksji nad codziennością i naszą rzeczywistością w której przyszło nam żyć. Ta dystopia zmusza do spojrzenia w głąb siebie, zastanowienia się nad wartościami, które powinny być wyznawane przez całe społeczeństwa oraz człowieczeństwem, które czasami umyka nam i zostaje przysłonięte przez egoizm, próżność i materializm.


„Doskonała” to kontynuacja, która może i nie jest idealna, ale czyta się ją przyjemnie z rosnącym zainteresowaniem. Z chęcią przeczytałabym kolejną książkę o losach Celestine, jednak wydaje mi się, że zakończenie miało już miejsce i nie otrzymamy od autorki niczego więcej dotyczącego tej opowieści.







Rozłąka- Dinah Jefferies




Tytuł: Rozłąka

Autor: Dinah Jefferies

Wydawnictwo: HarperCollins Polska

Liczba stron: 448





Dinah Jefferies znana jest czytelnikom z dwóch książek, które zostały wydane w języku polskim „Żona plantatora herbaty” oraz „Córka handlarza jedwabiem”. Tym razem autorka przedstawia najnowszą powieść o tytule „Rozłąka”,  która przenosi czytelników na niezwykłe ziemie, ukazując trudy życia, nieoczekiwane zwroty akcji oraz kolonialny klimat dawnych lat.


Jest rok 1955, Lydia Cartwright ma trzydzieści jeden lat, jest matką dwóch dziewczynek dwunastoletniej Emmy i ośmioletniej Fleur. Kobieta powraca do domu po trudnej dwutygodniowej podróży, jednak okazuje się, że została sama. Jej najbliżsi, mąż i córki zniknęli bez słowa, nie zostawiając po sobie żadnego znaku, a Lydii udaje się odkryć i dowiedzieć od znajomego jej męża, że udali się na północ w związku z czym kobieta po raz kolejny musi przygotować się do podróży. Niestety Malaje Brytyjskie ogarnięte są wojną, podróżowanie tam grozi niebezpieczeństwem, ale Lydia nie ma wyboru, chce dołączyć do rodziny, pragnie ponownie zobaczyć córki, dlatego ryzykuje, a w trakcie podróży dowiaduje się, jakim członkiem naprawdę był jej mąż, ile sekretów i kłamstw ukrywał przed nią każdego dnia.  Po latach prawda wychodzi na jaw, okazuje się, że jej mąż zabrał córki do Anglii i pozwolił jej wierzyć, ze zginęły one w tragicznym pożarze w Ipoh. Lydia po raz ostatni podejmuje walkę o prawdę i swoje dzieci.

Cała akcja ma miejsce na Malajach w latach 50 XX wieku, dzięki czemu cała podróż Lydii osnuta jest nutką niebezpieczeństwa i tajemnicy. Kobieta decyduję się na podróż po terenach ogarniętych powstaniem, robi to wszystko tylko z jednego powodu, pragnie zobaczyć swoje dzieci. Autorka w niezwykle uczuciowy i emocjonalny sposób przedstawia uczucia jakie łączą matkę i córki. Czytelnik ma okazję poznać lepiej Emme, córkę Lydii, dzięki jej narracji. Dziewczynka nie wiedziała i nie rozumiała, dlaczego matki nie ma razem z nimi, ale czekała na nią cały czas, wierząc, że ostatecznie będą razem.

Gdy już wydaje się, że spotkanie Lydii i córek będzie miało miejsce, historia staje się jeszcze smutniejsza. Kobieta dowiaduje się, że jej córeczki zginęły w pożarze, za to Emma otrzymuje informacje, że matka je porzuciła i zapomniała o nich. Od tego momentu opowieść staje się prawdziwym emocjonalnym dramatem przeżywanym przez dwie osoby. Odczuwamy wszystko to co bohaterki, odrzucenie, samotność, poczucie żalu i smutku, żałoby i straty.

Autorka w tej historii najmocniej skupia się na emocjach, na więzi między córką a matką, jednak nie zapomina o przedstawieniu powstania malajskiego, terenów ogarniętych buntem i walkami. Wszystkie wątki, które początkowo wydawały się przypadkowe w pewnym miejscu połączyły się i stały całością.  

„Rozłąka” to emocjonalna powieść o prawdziwej więzi między matką a córką, o miłości, która potrafi przetrwać najtrudniejszą rozłąkę i o prawdzie, która ostatecznie zawsze wychodzi na jaw.






czwartek, 13 lipca 2017

Odległość między tobą a mną - Jennifer E. Smith




Tytuł: Odległość między tobą a mną

Autor: Jennifer E. Smith

Wydawnictwo: Bukowy Las

Liczba stron: 304







Upalny, letni dzień w Nowym Jorku. Nieoczekiwanie w całym mieście następuję awaria dostawy prądu. Lucy wychodzi z mieszkania na chwilę, chce tylko sprawdzić pocztę i wrócić do chłodnego pokoju, z dala od skwaru i słońca. Zejście po schodach z dwudziestego trzeciego piętra zajęłoby zbyt dużo czasu, dlatego wsiada do windy i właśnie wtedy winda zatrzymuje się i Lucy pozostaje w niej zamknięta, jednak nie jest zupełnie sama, ma towarzystwo. Obok niej stoi pewien chłopak Owen, powoli zaczynają ze sobą rozmawiać, poznają się i mimo, że są z zupełnie innych światów, ona dziewczyna z bogatej rodziny, podróżującej po całym świecie, on syn konserwatora, jakieś uczucie zaczyna się między nimi rodzić. A to co ich dzieli jest zbyt małe i błahe, by mogło ich naprawdę rozdzielić.

Niestety życie tworzy własne scenariusze i Lucy wyprowadza się do Szkocji, a Owen wyjeżdża z Nowego Jorku, który niespodziewanie ich połączył. Pozostają im jedynie pocztówki, które wysyłają sobie z miejsc w których się znajdują, ale czy coś tak małego jak kartka pocztowa, może utrzymać coś tak ogromnego i ważnego, jak rodząca się miłość?

Najnowsza powieść autorstwa Jennifer E. Smith nie jest powieścią oryginalną czy też porywającą i łapiącą za serce, jednak może się podobać. Jest spokojna, pozbawiona zwrotów akcji i uniesień, ale towarzyszy jej przyjemna atmosfera, lekki i swobodny język, a co najważniejsze nie jest infantylna i przesłodzona. Jest to romantyczna historia, o uczuciu rodzącym się miedzy młodymi ludźmi, ale więcej jest tutaj kwestii dotyczących trudów życia, codziennych problemów, odnajdywaniu się w samotności, przeżywaniu żałoby po utracie bliskich niż samego uczucia miłości i romantyzmu.


Sam motyw kartek pocztowych przypadł mi do gustu, sama historia jak wspomniałam wcześniej nie porwała mnie, ale czytało się ją z zainteresowaniem i bez zniechęcenia. Myślę, że powieść spodoba się bardziej, młodszym czytelnikom i tym, którzy lubią książki skierowane do nastolatków. Chociaż śmiem twierdzić, że na wakacyjny czas „Odległość między tobą a mną” to idealna, lekka lektura, która umili popołudnie i wieczór.