Wojna starego człowieka- John Scalzi

Tytuł: Wojna starego człowieka

Autor: John Scalzi

Cykl: Wojna starego człowieka (tom 1)

Wydawnictwo: Akurat

Liczba stron: 400

Akcja powieści dzieje się  w dalekiej przyszłości po Wojnie Kontynentalnej. Życie na Ziemi wygląda zupełnie inaczej niż dotychczas, przeszczepy stały się czymś na porządku dziennym, a starsi ludzie dożywają lat dziewięćdziesięciu. Kiedy człowiek osiągnie tak zwany wiek emerytalny czyli siedemdziesiąt pięć lat, ma możliwość wstąpienia do Sił Obronnych Kolonii. Armii zależy na osobach starszych, chcą żołnierzy, którzy dobrze poznali już życie i posiadają doświadczenie. Jednak z góry postawiona jest pewna zasada, jeżeli ktoś decyduję się opuścić Ziemię, nigdy nie będzie miał możliwości powrotu. Dotychczasowe życie kończy się i zaczyna nowe, zupełnie inne. Każdy żołnierz, który przeżyje dwa lata walk, otrzyma własne gospodarstwo.

Głównym bohaterem powieści jest John Perry, 75- letni pisarz, który uważa, że spokojnie może odejść z Ziemi. Jego syn ma już swoje życie, nie potrzebuje jego obecności. Decyzje o wstąpieniu do Armii podjął dziesięć lat wcześniej wraz z żoną, jednak ukochana zmarła wcześniej. John pożegnał się z bliskimi, rozporządził swoim majątkiem i przepisał wszystko co posiadał i postanowił wyruszyć w nieznane.

Przyznam, że nie wiedziałam czego spodziewać się po tej książce, ale zostałam mile zaskoczona, obawiałam się, że powieść będę czytała bardzo długo, a całość okaże się męcząca, a przeciwnie całość czytało się bardzo szybko i dobrze. Całość była dla mnie przygodą z czymś zupełnie nowym i obcym, może też dlatego tak ciekawym i wciągającym. Język powieści jest niezwykle barwny i również dzięki temu świat przedstawiony przez autora pochłania czytelnika.

Bardzo spodobał mi się sam pomysł, staruszkowie otrzymujący nowe życie, stający się żołnierzami, zresztą sama możliwość wyboru jest niezwykle kusząca i intrygująca. A sami bohaterowie mimo tego, że w sędziwym wieku okazują się świetni, ich rozmowy, przekomarzania przepełnione są żartami i dobrym humorem, nie zabrakło tutaj małych złośliwości, które bardzo lubię. Szczerze podczas czytania, można było pomylić się lub zapomnieć w jakim wieku tak naprawdę są bohaterowie.

„Wojna starego człowieka” to książka, która na pewno spodoba się fanom gatunku, a wszyscy pozostali nie zawiodą się i przeżyją niezwykłą pozaziemską przygodę.

Jak zdrowo i pięknie żyć czyli ekoporadnik- Kinga Rusin

Tytuł: Jak zdrowo i pięknie żyć czyli ekoporadnik

Autor: Kinga Rusin

Wydawnictwo: Burda Publishing Polska

Data wydania: 26 września 2016

Liczba stron: 387

Przyznam się szczerze, że po książce „Jak zdrowo i pięknie żyć, czyli Ekoporadnik” autorstwa Kingi Rusin, spodziewałam się bardzo, bardzo mało. Wydawało mi się, że będzie to kolejna książka znanej osoby, która postanowiła wykorzystać swoją sławę i wydać coś pod swoim nazwiskiem. Jak miłe było moje zaskoczenie, kiedy poradnik okazał się bardzo wartościowy.

Autorka podzieliła książkę na pięć części. Pierwsza z nich dotyczy ekologii i natury, od samego początku możemy dowiedzieć się podstaw ekologicznego stylu życia. Część druga skupia się na jedzeniu, w tym rozdziale możemy poznać zupełnie nowe przepisy, sposoby na wykorzystanie sezonowych warzyw i owoców czy też ziół z naszego ogrodu. Co więcej znajdują się tu również ciekawostki, jak powinniśmy przechowywać konkretne produkty, by utrzymywały swoje wartości odżywcze. Oczywiście nie zabrakło osobistych wtrąceń autorki związanych z jej życiem prywatnym, opisu jej ekologicznej drogi życia. W kolejnej części autorka prezentuje sposoby na pielęgnacje swojego ciała i organizmu. Myślę, że ten rozdział spodoba się szczególnie płci pięknej, kobiety dowiedzą się z niego gdzie można znaleźć zdrowe kosmetyki, jak samemu zrobić je w domu, jak prawidłowo odczytywać etykietki znajdujące się na kosmetykach. Część czwarta to szeroko rozumiany zdrowy styl życia, znajdziemy tutaj kolejne zdrowe przepisy, ale też cenne rady na temat parzenia herbaty. Na sam koniec autorka pozostawiła trochę rad i przemyśleń związanych z ekologią i zdrowym stylem życia.

Ekoporadnik autorstwa Kingi Rusin to publikacja wypełniona po brzegi zdrowymi przepisami, cennymi radami i ciekawostkami ze świata ekologii. Książkę wydało wydawnictwo Burda, a całość prezentuję się bardzo dobrze, dzięki pięknym zdjęciom i dość dużej ilości stron. Myślę, że książka spodoba się wszystkim kobietom, nie tylko tym żyjącym w stylu eko. Polecam!

Zaginiony- C.L.Taylor

Tytuł: Zaginiony

Autor: C.L. Taylor

Wydawnictwo: Burda Książki

Data wydania: 26 października 2016

Liczba stron: 300

Claire jest matką dwóch chłopców, jeden z nich piętnastoletni Billy zaginął pół roku temu. Cała rodzina nie potrafiła poradzić sobie z tą traumatyczną sytuacją, jednak główna bohaterka, matka nastolatka jest przekonana, że jej syn wróci do domu cały i zdrowy. Nie ma takiego dnia by Claire zwątpiła w powrót Billy’ego, kobieta całe swoje życie podporządkowuje odnalezieniu chłopca, rozwiesza plakaty, rozmawia z ludźmi, pytając o syna, wygłasza apele nawet w telewizji.

Kobieta zaczyna popadać w coraz gorsze samopoczucie, dodatkowo pojawia się u niej amnezja dysocjacyjna i niektóre wydarzenia umykają z jej pamięci, a przedmioty mające związek z jej synem pojawiają się w jej torebce w niewyjaśnionych okolicznościach. Żeby tego wszystkiego było mało, jej szwagier zaczyna opowiadać, że jej mąż ją zdradza i nie jest do końca wierny. Wydaje się, że wszyscy jej znajomi stracili już wiarę w odnalezienie chłopca, co więcej zaczynają uważać, że ten może być już martwy. 

„Zaginiony” autorstwa C.L. Taylor to thriller psychologiczny, który skupia się na matce zaginionego chłopaka. Jednak wydaje się, że najważniejsza w całej historii jest rodzina i problemy z jakimi się zmaga. Sekrety które wydają się nie mieć końca, sprawiają, że książka owiana jest tajemnicą i niepewnością, która budzi dreszcze u czytelnika. Czytelnik zaczyna podejrzewać każdego członka rodziny, bo przecież wszyscy wydają się podejrzani, brat Jake, który zaczyna się buntować i zachowywać dość specyficznie, ojciec który miał bardzo złe kontakty z synem, nie ma osoby, która wydawałaby się czysta i bez winy.

Główna bohaterka Claire momentami była dość irytującą postacią. Jej spokojny styl bycia sprawiał, że częściej wycofywała się zamiast iść do przodu. Nie była dociekliwa czy też wścibska, a przecież powinna być, jeżeli zależało jej na odkryciu tajemnicy i odnalezieniu syna.

Zakończenie oczywiście zaskakuję, wręcz poraża i odbiera zdolność komentowania. Nie zdradzę co stało się z zaginionym chłopakiem, czy odnalazł się żywy lub martwy, albo czy w ogóle się odnalazł, to każdy pozna sam czytając tą świetną, momentami przerażającą książkę. Polecam!

Nieperfekcyjna mama- Anna Dydzik

Tytuł: Nieperfekcyjna mama

Autor: Anna Dydzik

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 240

Większość poradników stara się tłumaczyć jak dosięgnąć perfekcji, jak stać się najlepszą wersją siebie, co oczywiście jest bardzo fajne i ważne, ale często mało realistyczne. Na rynku istnieje cały szereg książek dotyczących macierzyństwa i jak to bywa, część z nich jest warta polecenia, a reszta nie nadaje się do czytania. „Nieperfekcyjna mama”  to anty-poradnik autorstwa blogerki Anny Dydzik przeznaczony dla wszystkich mam.

Książka jest inna niż wszystkie, autorka nie mówi inny kobietom jak mają stać się perfekcyjnymi matkami, jak mają wychowywać swoje dzieci, jak zdrowo gotować, sprzątać, być chodzącymi perfekcjami. Anty- poradnik nie mówi o jakiś wydumanych historiach, wszystko co możemy przeczytać zdarzyło się naprawdę, to prawdziwa historia macierzyństwa, wzlotów i upadków, oparta na metodzie prób i błędów.

Sama autorka jest jedną z bardziej popularnych blogerek w naszym kraju. Jest mamą trzech dziewczynek i co najważniejsze nie uznaje siebie za perfekcyjną, jest prawdziwa, a to liczy się o wiele bardziej.

Książka złożona jest z trzech rozdziałów, a każdy z nich podzielony jest na kilka mniejszych podrozdziałów. Autorka skupia się na własnym doświadczeniu i właśnie ze swojej perspektywy opisuje macierzyństwo.  Kolejno mamy okazje przeczytać o każdym etapie ciąży, samym porodzie i powolnym powrocie do domu i życiu z maleństwem u boku. Anna nie ukrywa swoich prawdziwych uczuć, nawet tych mało pozytywnych takich jak niepewność czy smutek, poznajemy jej przemyślenia i lęki. Z pierwszej ręki dowiadujemy się o miłości do córeczek, karmieniu maleństwa, nocach które często były nieprzespane i wykańczające o łączeniu dwóch ról: pani domu i matki na pełen etat.  W szczery sposób piszę o emocjach kobiet w ciąży, trudach porodu i depresji która może pojawić się po nim, o mężczyznach i o ich włączeniu się w opiekę nad dzieckiem i całym domem.  Autorka podsumowuje również co zmieniło się w niej samej po urodzeniu córek, czego dowiedziała się o samej sobie dzięki macierzyństwu.

Jestem pewna, że wiele kobiet podczas czytania tego anyt- poradnika będzie potakiwało i zgadzało się z tym co pisze autorka, co więcej czytelniczki odnajdą w jej słowach swoje własne myśli i uczucia, które towarzyszyły im podczas ciąży.

"Nieperfekcyjna mama" to książka, która uderza swoją realnością i prawdą. Autorka nie owija w bawełnę, przedstawia wszystko takim jakie było, szczerze czasami aż do bólu, pokazuje, że macierzyństwo to nie tylko śliczne ubranka dla maluszków i ładny wózek. Jej słowa zmuszają do przemyśleń, budzą emocje i  uzmysławiają, że kobieta może być matką, ale jest też tylko człowiekiem i jak każdy ma prawo do zmęczenia. Anna Dydzik w nieprzekoloryzowany sposób ukazuje, że bycie mamą jest  czymś niesamowitym i wyjątkowym, ale często jest też trudne, męczące i zmusza do zmiany całego życia.

Polecam książkę Anny Dydzik, jestem pewna, że zachwyci każdą mamę, ale też każdą kobietę!

Skaza- Cecelia Ahern

Tytuł: Skaza

Autor: Cecelia Ahern

Cykl: Skaza (tom 1)

Wydawnictwo: Akurat

Data wydania: 26 października 2016

Liczba stron: 448

Cecelia Ahern jest znana ze swoich romantycznych historii, które łapią za serce i wzruszają. Tym razem autorka postanowiła sprawdzić się w czymś zupełnie nowym. „Skaza” to pierwszy tom serii z gatunku dystopia.

Skaza jest piętnem, które zostaje wypalone na ciele człowieka za przewinienia, których dopuścił się wobec społeczeństwa i władzy. Ten znak jest poniżeniem, jest zdegradowaniem, zmienia wszystko, całe dotychczasowe życie. Kiedy na ciele człowieka pojawia się skaza, wraz z nią pojawia się cały szereg zakazów i nakazów,  testy przy użyciu wykrywacza kłamstw, czerwona opaska, którą dostrzeże każdy człowiek, dieta, godzina policyjna. Życie z dnia na dzień zmienia się w koszmar.

Celestine była zwyczajną, nie wyróżniającą się dziewczyną. Miała dobre życie, u jej boku stał Art jej chłopak, który obiecał zawsze ją chronić i oczywiście dotrzymywał danego słowa. Ojciec chłopaka jest głową Trybunału, a dziewczyna od zawsze wierzyła we wszystko co reprezentowała sobą władza. Skazę uważała za coś obrzydliwego, a tych którzy musieli  żyć z piętnem omijała i unikała jak tylko mogła. Całe jej życie zmieniło się w ciągu chwili, kiedy jej sąsiadka, którą darzyła ogromną sympatią niespodziewanie zostaje aresztowana, dziewczyna zaczyna uważać, że istniejący porządek nie jest właściwy. Jednak najgorsze dzieje się wtedy, gdy Cecelia robi coś dobrego, pomaga drugiemu człowiekowi, osobie naznaczonej i właśnie za to zostaje postawiona przed Trybunałem. Dziewczyna nie kłamała, wyznała całą prawdę, chociaż sam sędzia nakłaniał ją do kłamstwa i ochrony siebie. Sędzia skazał ją na okropną kare, pięć naznaczeń, nikt w całej historii nie otrzymał ich tak wiele. A kiedy nie okazałą żalu, otrzymała kolejny, szósty znak. Od tego momentu nie tylko życie Cecielie uległo zmianie.

Od tej chwili dla jednych dziewczyna staje się bohaterką, a dla innych przeciwnie kimś godnym pogardy. Wszyscy mówią tylko o niej i o tym co zrobiła. Społeczeństwo zaczyna myśleć o zmianach, o rewolucji, a Trybunał nie wie jak utrzymać kontrole i władze.

Twórczość Ceceli Ahern nie jest dla mnie nowością, lubię historie przedstawione przez autorkę, jej lekki styl pisania i to jak potrafi skraść moje serce każdą swoją książką. Nie miałam pojęcia, jakie tym razem będą moje wrażenia w końcu dystopia to coś zupełnie innego niż to co dotychczas prezentowała nam autorka. Oczywiście nie zawiodłam i autorka sprostała moim oczekiwaniom.

„Skaza” to powieść, która przedstawia świat bardzo podobny do naszego w którym panują okrutne zasady i kary. Autorka nie skupiła się na opisie tego nowego świata z Trybunałem, który dzierży władzę, jednak powoli krok po kroku zyskujemy informacje o nowym ustroju. O wiele więcej miejsca poświęciła na przedstawienie ludzi, którzy zmagają się z trudami życia ze skazą. Poznajemy ich emocje, złość jaką odczuwają wobec niesprawiedliwości jaka ich spotkała, czytamy o ich sercach pełnych nadziei na to, że może teraz coś się zmieni i odzyskają swoje dawne życie. Powieść wyraźnie pokazuje, że pomimo tego, że w naszym świecie nie istnieją takie kary jak skaza, to przecież i tak jesteśmy przyzwyczajeni do nadawania innym etykietek, do szybkiego oceniania i wysłania innych ludzi na margines społeczeństwa. Nasze oceny i słowa, czasami są właśnie taką skazą.

„Skaza” jest napisana w narracji pierwszoosobowej, dzięki czemu bardzo dobrze poznajemy Celestine, to w co wierzy, co czuje, o czym myśli. Sama bohaterka jest niejednoznaczna, z jednej strony spokojna, mająca poukładane życie i zaplanowaną przyszłość, z drugiej pomaga komuś kto jest odrzucony, przeciwstawia się zasadą.  To co ją spotkało wyraźnie pokazuje jak w jednej chwili może zmienić się całe życie i pozycja człowieka.

Książka budzi wiele emocji w większości złość i ogromne poczucie bólu i niesprawiedliwości. Uderzające było też podobieństwo do współczesnego świata, tam była to dystopia jednak nie odbiegała ona bardzo od naszej rzeczywistości.

„Skaza” to początek nowej przygody Cecelii Ahern z zupełnie obcym gatunkiem. Jestem bardzo ciekawa drugiego tomu tej serii i dalszych losów Celestine i społeczeństwa walczącego o równość i sprawiedliwość. 

Kobiety w mafii- Milka Kahn, Anne Veron

Tytuł: Kobiety w mafii

Autor: Milka Kahn, Anne Veron

Wydawnictwo: MUZA S.A.

Data wydania: 12 października 2016

Liczba stron: 256

„Kobiety w mafii”, sam tytuł brzmi intrygująco i może jakoś niewłaściwie prawda? Z mafią kojarzą się nam mężczyźni, „Ojciec chrzestny” i na pewno Sycylia, ale przecież nie kobiety. Autorki postanowiły skupić się na mafii, jednak przedstawiły nam coś zupełnie odmiennego, na warsztat wzięły kobiety, które w jakiś sposób związały się z mafią.

Wydawać by się mogło, że kobiety w mafii są tak naprawdę nikim, jak bardzo jest to błędne myślenie. Tak zwana słaba płeć w tym wypadku wcale nie jest słaba, przeciwnie to właśnie one wpajają młodemu pokoleniu zasady, które panują w mafii, to one dbają o przekazywaniu dzieciom wartości ważnych dla mafijnego świata, to często one dbają o zemstę. Mafia jest jak rodzina i właśnie tak o tej grupie przestępczej myślą między innymi kobiety.

„Cosa Nostra” to jedna z bardziej znanych na Sycylii rodzin związanych bezpośrednio z mafią. Autorki tej książki Milka Kahn oraz Anne Vernon pokazują nam jakie znaczenie mają kobiety w mafijnym świecie, kim tak naprawdę są, czym się zajmują i jakie jest ich życie. Poznajemy dziewczyny młode, ale też te starsze, są w ich szeregach matki, są żony, córki, siostry, tak jak w każdej zwyczajnej rodzinie. To kobiety, które nie myślą o własnym bezpieczeństwie, nie skupiają się na sobie, myślą o rodzinie. Dzięki książce dowiadujemy się jaką siłę mają w sobie mafijne kobiety, jak ważne są oraz jak istotne jest ich zdanie. Mimo ich wysiłku, ich posłuszeństwa, często ich życie było bardzo ciężkie, bicie, gwałty i poniżanie były na porządku dziennym i czasami nawet one mówiły dość i rozpoczynały walkę o normalne, bezpieczne życie.

Książka jest reportażem, podzielnym przez autorki na trzy części, każda z nich skupia się na innej mafii:  Cosa Nostra, 'Ndrangheta oraz Kamorra. Każda część to historie kobiet, które uciekły od mafii szukając bezpiecznego życia.

Polecam tą książkę z całego serca, jest to niezwykły reportaż pokazujący mafię taką jakiej nie znaliśmy wcześniej. A kobiety, które poznajemy dzięki niesamowitej pracy autorek, są wyjątkowe, twarde i odważne, nie mnie oceniać czy można nazwać je dobrymi, jednak niewątpliwie ich historie dają dużo do myślenia. Polecam!

Jedyne wyjście- Helen FitzGerald

Tytuł: Jedyne wyjście

Autor: Helen FitzGerald

Wydawnictwo: Burda Książki

Liczba stron: 500

Zielona Przystań to dom opieki w którym prace rozpoczyna Catherine. Młoda dziewczyna, zostaje do tego zmuszona przez matkę, która uważa, że córka jest rozpuszczoną, zapatrzoną w siebie, dziecinną nastolatką. Jak można się spodziewać pewne wydarzenie zmienia całkowicie Catherine i jej poglądy na życie i osoby starsze za którymi wcześniej delikatnie mówiąc nie przepadała.

W książce poznajemy też Rose, staruszkę, którą musi zajmować się Catherine. Kobieta cierpi na Alzheimera, jej umysł nie funkcjonuje prawidłowo i często przenosi ją do czasów dzieciństwa, kiedy była zaledwie dziesięcioletnią dziewczynką. Pomimo choroby wszystko byłoby w porządku, gdyby nie rysunki, które tworzy Rose i jej ostrzeżenia, by Catherine nigdy nie wchodziła do pokoju numer siedem. Dziewczyna coraz częściej zaczyna zastanawiać się nad tym co mówi i rysuje Rose, jednak wszyscy inni nie przejmują się słowami schorowanej i trochę szalonej staruszki.

„Jedyne wyjście” to thriller psychologiczny, jednak zdecydowanie więcej jest w nim wątków psychologicznych i czasami nie czuć tego dreszczyku, który zawsze odczuwało się podczas czytania thrillerów. Książka nie pozwala się nudzić, zaskakujące zwroty akcji, fabuła pędząca do przodu, bardzo mała ilość opisów sprawiają, że czyta się ją bardzo szybko z wielkim zainteresowaniem. Narracja pozwala nam poznać Catherine oraz Rose, dzięki czemu mamy okazję poznać myśli osoby, która patrzy na świat zupełnie inaczej niż zdrowi ludzie.

Polecam książkę „Jedyne wyjście” autorstwa Helen FitzGerald. Nie jest to może typowy thriller, ale zapewniam, że lektura spodoba się wszystkim, którzy lubią wątki psychologiczne i specyficzny, tajemniczy klimat, który mogą stworzyć bohaterowie cierpiący na choroby psychiczne. Polecam!